| ผู้แต่ง |
ไข่มุกข์ วิเชียรเจริญ |
| ชื่อเรื่อง |
วพ.การวิเคราะห์หลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลระดับพื้นฐานในประเทศไทย/ ไข่มุกข์ วิเชียรเจริญ |
| พิมพลักษณ์ |
ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต ม.ศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร, 2539 |
| เลขเรียก |
101 ข891ก 2539 |
| รูปเล่ม |
327 หน้า ; ตาราง |
| หมายเหตุ |
วิทยานิพนธ์ |
| หมายเหตุ |
Summary: บทคัดย่อ |
| หมายเหตุ |
Summary: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลระดับพื้- นฐานในปรระเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2439 - พ.ศ. 2537 ตามประเด็นหลัก 4 ประเด็น คือ ปรัชญาและวัตถุประสงค์ของหลักสูตร เนื้อหาสาระและประสบการณ์ วิธีการสอนและการประเมินผลเป็นอย่างไร และเพื่อสร้างแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลระดับพื้นฐานดำเนินการศึ- กษาโดย การวิเคราะห์เนื้อเรื่อง เอกสารหลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลระดับพื้นฐานของสถาบันการศึกษาพยาบาล 20 สถาบัน ตามประเด็นที่กำหนด และสร้างแบบสอบถามแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลระดับพื้นฐาน เพื่อขอความคิดเห็นและข้อเสนอแนะจากผู้บริหาร และอาจารย์ที่มีคุณวุฒิระดับปริญญาเอกของสถาบันการศึกษาพยาบาลต่าง ๆ จำนวน 43 คน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ |
| หมายเหตุ |
Review: ปรัชญาและวัตถุประสงค์ของหลักสูตร หลักสูตรการศึกษาพยาบาลในช่วงริเริ่ม พ.ศ. 2439 - 2468 ) ไม่ได้กล่าวถึงปรัชญา คงมีเพียงวัตถุประสงค์ที่ต้องการฝึกคนให้มีความรู้ทางการพยาบาล ต่อมาในช่วงปรับปรุง พ.ศ. 2469 - 2488 ได้มีการปรับปรุงหลักสูตรใหม่โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะให้วิชาพยาบาลมีความก้าวหน้- าทันกับวิชาแพทย์ ในช่วงฟื้นฟู พ.ศ. 2489 - 2515 จึงเริ่มมีการกำหนดปรัชญา และวัตถุประสงค์อย่างมีแบบแผน โดยปรัชญาในช่วงนี้จะกล่าวถึงความเชื่อเพียง 2 ด้าน คือ ความเชื่อด้านวิชาชีพ และความเชื่อเกี่ยวกับคุณลักษณะของผู้สำเร็จการศึกษา |
| หมายเหตุ |
���ดยมีวัตถุประสงค์สอดคล้องกับปรัชญาที่กำหนด ในช่วงพัฒนา พ.ศ. 2516 - 2537 ปรัชญาของหลักสูตร ในช่วงนี้กำหนดครอบคลุมความเชื่อ 3 ด้าน คือ ด้านวิชาชีพ ด้านการศึกาาพยาบาลและด้านคุณลักษณะของผู้สำเร็จการศึกษา โดยการกำหนดวัตถุประสงค์สอดคล้องกับปรัชญาโดยครอบคลุมความสามารถของผู้เรียน 3 ด้าน คือ ความสามารถในการประกอบวิชาชีพ ความสามรถในการพัฒนาตน และความ |
| หมายเหตุ |
���ามารถในการเป็นพลเมืองดี |
| หมายเหตุ |
Scope and content: เนื้อหาสาระและประสบการณ์ในช่วงริเริ่ม มีวิชาในหมวดวิชาพื้นฐานทั่วไปน้อยมากคงมีแต่วิชาพื้นฐานวิชาชีพ และวิชาชีพ ซึ่งจะเป็นการผดุงครรภ์และการพยาบาลทั่วไปโดยมุ่งเน้นให้ผู้เรียนปฏิบัติการพยาบ- าลได้เป็นสำคัญ ในช่วงปรับปรุง จึงเพิ่มรายวิชาต่าง ๆ ทั้งในหมวดวิชาพื้นฐานทั่วไป ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นวิชาในหมวดวิทยาศาสตร์ หมวดวิชาพื้นฐานวิชาชีพ และหมวดวิชาชีพ โดยวิชาในหมวดวิชาชีพนั้นจะมีวิชาการพยาบาลผู้ป่วยสาขาต่าง ๆ ตามสาขาทางการแพทย์ ในช่วงฟื้นฟู มีการเพิ่มวิชาและเวลาเรียนในหมวดพื้นฐานทั่วไปขขึ้นมาก วิชาในหมวดวิชาชีพ จะเพิ่มวืชาการพยาบาลด้านสาธารณสุข และการพยาบาลจิตเวชด้วยจำนวนหน่วยกิตรวมจะสูงมากในทุกหลักสูตร ในช่วงพัฒนา ได้มีการปรับจำนวนหน่วยกิตของวิชาต่าง ๆ ให้เหมาะสมสอดคล้องกับเกณฑ์มาตรฐานฯ ทบวงมหาวิทยาลัย มีการเพิ่มรายวิชาทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์มากขึ้น และมีรายวิชาที่เกี่ยวข้องกับสาธารณสุขชุมชนมากขึ้น |
| หมายเหตุ |
Abstract: วิธีการสอน ในช่วงริเริ่ม วิธีการสอนทางภาคทฤษฎี ใช้การบรรยายเป็นหลักส่วนการสอนทางภาคปฏิบัตินั้น ครูต้องขึ้นไปสาธิตวิธีการพยาบาลให้นักเรียนดูบนหอผู้ป่วย แล้วหในักเรียนฝึกปฏิบัติกับคนไข้ โดยมีหัวหน้าตึกหรือพยาบาลรุ่นพี่ควบคุมดูแล ในช่วงปรับปรุงมีวิธีการสอนที่หลากหลายขึ้น โดยในภาคทฤษฎีเริ่มสอดแทรกวิธีการศึกษาด้วยตนเอง โดยมีห้องสมุดและตำราภาษาไทยให้นักเรียนได้ศึกษานอกเวลา ภาคปฏิบัติจัดให้มีห้องสาธิตโดยครูจะสาธิตให้ดู แล้วให้นักเรียนฝึกหัดในห้องสาธิตก่อนขึ้นฝึกปฏิบัติจริงบนหอผู้ป่วย โดยมีครูติดตามขึ้นไปคอยควบคุมด้วยในช่วงฟื้นฟู วิธีการสอนทั้งในภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติมีหลายหลายมากขึ้น ในภาคทฤษฎีใช้การบรรยายอภิปราย สนทนาในชั้นเรียน สาธิต ฝึกปฏิบัติในห้องทดลองสัมมนาและการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง ส่วนการสอนในชั้นเรียน สาธิต ฝึกปฏิบัติในห้องทดลองสัมมนา และการศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง ส่วนการสอนในภาคปฏิบัติใช้วิธีสอนแบบนิเทศ ประชุมวางแผนการพยาบาล การวางแผนการพยาบาล และการศึกษาผู้ป่วยเฉพาะราย ในช่วงพัฒนาได้เพิ่มรูปแบบการสอนที่มีการกระตุ้นให้นักศึกษามีการเรียนรู้ด้วยตน- เอง และให้รู้จักคิดวิเคราะห์มากขึ้น |
| หมายเหตุ |
การประเมินผล วิธีการประเมินผลไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงมากนัก คือ วิชาในการภาคทฤษฎีจะใช้การสอบไล่ด้วยการให้เขียนตอบเป็นหลัก ส่วนวิชาในภาค |
| หมายเหตุ |
���ฏิบัติใช้วิธีการประเมินจากการปฏิบัติงานบนหอผู้ป่วยทั้งนี้ผู้ประเมินอาจจะเป็- นหัวหน้าหอผู้ป่วยหรือครูผู้ควบคุมและอาจมีคะแนนจากส่วนอื่น ๆ ร่วมด้วย เช่น |
| หมายเหตุ |
���ะแนนความประพฤติ คะแนนการรายงานผู้ป่วย คะแนนจากการศึกษาผู้ป่วย |
| หมายเหตุ |
���ฉพาะราย เป็นต้น โดยเกณฑ์ที่ใช้ในการประเมินระยะแรก ๆ จะใช้การวัดแบบองเกณฑ์ ต่อมาจึงมีการใช้การวัดแบบอิงเกณฑ์และอิงกลุ่ม |
| หมายเหตุ |
แนวทางการพัฒนาหลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลระดับพื้นฐานในประเทศไทยเป็นดังนี้ |
| หมายเหตุ |
1 หลักสูตรวิชาชีพการพยาบาลระดับพื้นฐาน ควรเป็นหลักสูตรระดับปริญญาตรี |
| หมายเหตุ |
2 การกำหนดปรัชญาและวัตถุประสงค์ต้องสัมพันธ์สอดคล้องกับมาตรฐานวิชาชีพ และความต้องการของสังคม |
| หมายเหตุ |
3 เนื้อหาสาระและประสบการณ์ ต้องเปลี่ยนแปลงไปตามความต้องการของสังคม |
| หมายเหตุ |
4 วิธีการสอน ควรกระตุ้นให้นักศึกษารู้จักคิดวิเคราะห์ และมีการเรียนรู้ด้วยตนเองมากขึ้น |
| หมายเหตุ |
5 การประเมินผล ควรใช้การประเมินหลาย ๆ วิธีร่วมกัน เกณฑ์ในการประเมินควรใช้ทั้งแบบอิงเกณฑ์และอิงกลุ่มร่วมกัน |
| หัวเรื่อง |
พยาบาล |
| หัวเรื่อง |
หลักสูตร |
| หัวเรื่อง |
วิทยานิพนธ์ |